web analytics

MasterMan Weekend Met Tijn van Ewijk & Tom Gorny van Masterflirt

Tijn van EwijkDoor de hele geschiedenis heen hebben mannen het geluk gehad dat er een inwijding voor ze bestond en dat er een moment was waarop ze van jongen tot man verheven werden.

In de prehistorie gebeurde dit letterlijk.

De mannen van het dorp namen het jongetje mee het bos in, onderwezen hem wat het was om man te zijn en een paar dagen later kwam het kind als man weer het bos uit.

Vanaf dat moment werd hij door iedereen als MAN geaccepteerd, en mocht hij mannendingen doen. Hij mocht het mannenhuis in en was niet meer welkom in het vrouwenhuis, waar de kinderen werden opgevoed.

Als een jongetje ongeveer 14 was, dan maakten Fred en Barney een MAN van Bambam… Het jongetje werd symbolisch gedood en tot man gemaakt. Hij mocht mee op jacht, moest zijn moed bewijzen, trok mee ten strijde en kreeg mannelijke verantwoordelijkheden. JABADABADOO!

Er was een duidelijk verschil tussen de houding van de rest van het dorp voor zijn inwijding en erna. Mannen hadden duidelijke rollen en werden hierop voorbereid en hierin ondersteund door de oudere en ervaren mannen.

In sommige, wat wij primitieve samenlevingen noemen, gebeurt dit nog steeds zo. In deze culturen worden mannelijke en vrouwelijke eigenschappen gelijk gewaardeerd.

Het is niet beter of slechter een man of een vrouw te zijn. Het is wel duidelijk dat er verschillen zijn en dat een jongen op een gegeven moment MAN wordt en dat de oudere mannen hem hierin begeleiden.

In de Middeleeuwen werd het jongetje opgenomen in een gilde. Daar werd hem een vak geleerd maar ook hoe je als werkelijke man in het leven staat. Hij kreeg verantwoordelijkheden en taken als een echte man, en werd ook zo gezien en behandeld.

Als hij niet toetrad tot een gilde, dan was het zijn vader die hem zijn vak leerde. Hij trok intens met zijn vader op en nam na verloop van tijd diens vak over. Tijdens dit proces van scholing werd hem niet alleen geleerd wat het was om een smid of houthakker te zijn.

Behalve dat hij een ambacht leerde, werd hij ook opgeleid tot MAN. Als klein jongetje hielp hij zijn vader al bij diens arbeid en zo kreeg hij een duidelijk beeld van mannelijkheid en de verantwoordelijkheden die daarbij hoorden. In de, wat wij de donkere middeleeuwen noemen, waren mannen en vrouwen gelijkwaardig, maar zeker niet gelijk.

Mannelijke en vrouwelijke energie waren gelijk verdeeld binnen het gezin. Ieder had zijn eigen taken en werd daarvoor gelijk gewaardeerd.

Na de industriële revolutie ging een jongen met zijn vader naar de fabriek of de mijnen en de dag dat hij voor de eerste keer werd opgeofferd aan het grootkapitaal werd gevierd alsof het een groots feest was.

Onze Folkert is nu een man! Hoewel de inwijdingen stukken minder geformaliseerd en doelgericht waren bleef het zo dat er een duidelijk verschil was in de rol van de jongen en die van de man.

Dit verschil uitte zich niet alleen in de taken die hij mocht of moest vervullen, ook de buitenwereld en zijn familie reageerden, van de ene op de andere dag, anders op hem. Toch is in deze periode de eerste afscheiding van het jongetje van de mannelijkheid ontstaan.

Als de vrouwelijke waarden, hoe goed die ook mogen zijn, de enige waarden zijn waar een jongen mee in aanraking komt, ontbreekt er een essentieel deel dat hij nodig heeft om een man te worden. Terwijl vader 15 uur per dag in de fabriek werkte zorgde moeder voor de kinderen.

De jongen had dus aanzienlijk meer contact met haar dan met zijn vader. Hij zag wat de vrouwelijke taken binnen het gezin waren en het enige wat hij zag van de mannelijke taken was dat de vader ’s avonds moe van het werk thuis kwam.

Er bestond nog zoiets als een stap van jongen naar man, maar de basis van de mannelijkheid was al een stuk kleiner.

In de eerste helft van de vorige eeuw werkten de mannen en deden ze werk dat ze eigenlijk niet aan hun zoontjes konden uitleggen. Vrouwen zorgden voor het gezin en deden het huishouden. Zij vormden de belevingswereld van de jongen.

De invloed van vader nam nog verder af. Dit zorgde voor een kloof tussen de belevingswereld van de jongen en zijn latere functioneren als man. Dit effect werd versterkt doordat de leraren op school, die voornamelijk vrouwen waren.

Een van de boodschappen die halverwege de vorige eeuw door de goed opgeleide vrouwen die de jongere generatie vormden was dat hoofdarbeid veel beter was dan werken met je handen.

De vaders van de jongens die deze boodschap kregen, en geloofden, werkten met hun handen, en daar kon je als jongen dus eigenlijk geen respect voor hebben. Hierdoor werd de “opleiding” tot man een stuk moeilijker.

Het is nu eenmaal niet gemakkelijk een voorbeeld te nemen aan iemand die iets doet waar je geen respect voor hebt. Jongens gingen streven naar kantoorbanen, want dat was een stuk beter dan loodgieter of bouwvakker zijn.

De vrouwelijke waarden wonnen terrein. De overgang van jongen naar man werd steeds onduidelijker. Jabadabadoo begon steeds meer op Jabadabatralala te lijken

In het recente verleden werd deze transformatie van jongen tot man gedaan in het leger of de ongemengde studentenverenigingen. “In dienst word je pas een vent” was een veelgehoorde uitspraak en hoe gek het ook moge klinken, daar zit een kern van waarheid in.

Ik zeg een kern, omdat legerdienst natuurlijk maar een heel slap aftreksel is van een werkelijke, doelbewuste inwijding tot MAN. De energie en het gedrag binnen een groep die enkel uit mannen bestaat is anders.

Zodra je één enkele vrouw binnen een groep mannen plaatst, verandert hun gedrag. Enige tijd doorbrengen met alleen mannen is goed voor een vent.

Dienst op zich had niets te maken met dit proces, het was de afzondering van de maatschappij, en vooral de afzondering van vrouwen waar een man de gelegenheid kreeg ook werkelijk MAN te worden.

In onze moderne tijd is er geen moment meer waarop een jongetje een man wordt. We doorlopen geen inwijdingen meer, en zelfs op de voetbalclub heb je tegenwoordig meisjeselftallen.

Werk is niet meer gescheiden, we duiken uniseks het zwembad in en mannen raken hun identiteit kwijt. Dit is absoluut geen pleidooi voor het herstellen van de scheiding van de seksen, maar het wordt een jongen niet meer duidelijk gemaakt waaraan hij als man moet voldoen.

De band met zijn moeder, die vroeger symbolisch doorgeknipt werd blijft in stand. Die moeder speelt, volkomen terecht, een belangrijke rol in het leven van elke man. Zij was zijn eerste grote liefde en door zijn interacties met haar leert hij hoe hij moet omgaan met vrouwen.

Haar goedkeuring is belangrijk en hij ontwikkelt allerlei strategieën om die te krijgen. De tweede liefde van elk jongetje is zijn kleuterjuf (of voor de laatbloeiers, de juf van de eerste klas).

Jongetjes zijn afhankelijk van de goedkeuring van vrouwen en de goedkeuring van deze twee grote liefdes verkrijgen ze door braaf, lief, aardig, gehoorzaam en attent te zijn. Herken je dit bij jezelf? En als je dat niet herkent, realiseer je dan dat een vis ook niet weet dat hij in de oceaan zwemt.

Het verschil tussen een aantrekkelijke man en een man die geen voet aan de grond krijgt is Mannelijk gedrag. En dat is moeilijk te leren uit een boekje, dat moet je voelen…

Het MasterMan weekend is hier volledig op gericht, en je wereld zal erna nooit meer het zelfde zijn. Om ECHT man te worden heb je een handje hulp nodig, en wij bieden dat aan alle mannen die serieus met zijn met hun wens aantrekkelijker te worden.

Wees er snel bij want er zijn nog maar elf plekken beschikbaar.

Schrijf je hier in: MasterMan Weekend met Tijn van Ewijk & Tom Gorny

Succes Kerel!

Tijn van Ewijk

3 Reacties op "MasterMan Weekend Met Tijn van Ewijk & Tom Gorny van Masterflirt"

  1. Eddy

    says:

    Hey wat cool om te lezen allemaal , dit stuk alleen al, motiveert mij gelijk. Ik ben van de partij !
    grt ED

  2. Andre

    says:

    Beste Tijn en Tom,

    Kunnen jullie mij vertellen waar het staat geschreven en ook is bewezen door anderen met dat wat jullie doen ook daadwerkelijk werkt en blijvende resultaten heeft.

    Mvg, Andre

  3. Tijn says:

    @ Andre,
    Wetenschappelijk resultaat hebben we niet, maar als we afgaan op de vrolijke mailtjes die we vrijwel dagelijks binnen krijgen, doen we echt iets met de knoppen in je hoofd...

    (overigens ben ik al drie keer op een huwelijk uitgenodigd van een oud cursist en komt er af en toe een geboortekaartje binnen...) Niet dat wij dat gedaan hebben.

Geef een reactie:

Verplichte velden zijn gemarkeerd met *